Wiens belangen staan centraal?
Iedere organisatie brengt individuele mensen samen die tegelijkertijd deel uitmaken van teams, afdelingen en bredere gemeenschappen. Wanneer deze verschillende niveaus van verbondenheid samenkomen, kunnen mensen verschillende ideeën hebben over wiens belangen als eerste aandacht verdienen.
Sommige mensen richten zich vanzelfsprekend eerst op het individu. Zij hechten bijvoorbeeld waarde aan persoonlijke verantwoordelijkheid, individuele keuzevrijheid en de ruimte om eigen doelen na te streven. Anderen kijken eerst naar de belangen van de groep. Zij hechten mogelijk meer waarde aan gezamenlijke verantwoordelijkheid, verbondenheid en beslissingen die het bredere collectief ondersteunen.
Geen van beide benaderingen is per definitie beter. De belangrijke vraag is waar mensen naar kijken wanneer zij individuele belangen afwegen tegen die van de groep.
Twee verschillende voorkeuren
Aan de ene kant van deze dimensie staat een meer individugerichte benadering. Mensen kunnen meer nadruk leggen op persoonlijke verantwoordelijkheid, autonomie en individuele doelen. Zelf verantwoordelijkheid nemen voor beslissingen en een eigen standpunt innemen kan belangrijk zijn, ook wanneer individuele en collectieve belangen niet volledig met elkaar overeenkomen.
Aan de andere kant staat een meer groepgerichte benadering. Mensen kunnen meer rekening houden met de belangen van het team, de gemeenschap of de bredere groep. Het behouden van verbondenheid, het nakomen van gezamenlijke verantwoordelijkheden en het meewegen van de gevolgen voor anderen kunnen belangrijk zijn bij het bepalen wat passend is.
Dit zijn geen twee vaste typen mensen. Iemand kan in de ene situatie sterker gericht zijn op individuele belangen en in een andere situatie juist meer op de groep. De dimensie helpt zichtbaar te maken waar onze aandacht doorgaans als eerste naartoe gaat wanneer individuele en collectieve belangen met elkaar in balans moeten worden gebracht.
Hoe kan dit eruitzien op het werk?
Het verschil wordt vooral zichtbaar wanneer mensen persoonlijke voorkeuren, verantwoordelijkheden en ambities moeten afwegen tegen de belangen van hun team of organisatie.
Bij het nemen van een beslissing kan de ene persoon eerst kijken naar wat een beslissing betekent voor de betrokken individuen, terwijl een ander misschien eerst kijkt naar de gevolgen voor het bredere team en de vraag of de beslissing de belangen van de groep als geheel ondersteunt.
Bij het verdelen van verantwoordelijkheden kan een individugerichte benadering de nadruk leggen op persoonlijk eigenaarschap en individuele verantwoordelijkheid. Een groepgerichte benadering kan meer nadruk leggen op gezamenlijke verantwoordelijkheid en de bijdrage van het team.
Bij het uitspreken van een afwijkende mening kan de ene persoon het openlijk delen van een persoonlijk standpunt zien als een belangrijke bijdrage aan de groep. Een ander kan eerst overwegen welke invloed het uitspreken van die mening heeft op de verbondenheid binnen het team of op de onderlinge relaties.
Bij het erkennen van prestaties kan iemand zich gemakkelijk richten op individuele bijdragen en resultaten, terwijl een ander liever erkenning geeft aan het team en benadrukt wat gezamenlijk is bereikt.
Wanneer voorkeuren elkaar ontmoeten
Wanneer mensen verschillende aandachtspunten hebben, kunnen zij hetzelfde gedrag op heel verschillende manieren interpreteren. Een individugerichte collega kan een groepgerichte benadering ervaren als het vermijden van persoonlijke verantwoordelijkheid of als het onnodig ingewikkeld maken van beslissingen. Een groepgerichte collega kan hetzelfde gedrag juist ervaren als onvoldoende rekening houden met anderen of als het stellen van persoonlijke belangen boven die van het team.
Geen van beide interpretaties vertelt noodzakelijk het hele verhaal. Het verschil kan simpelweg voortkomen uit de belangen waar ieder van hen als eerste rekening mee houdt. Wanneer we dat herkennen, ontstaat ruimte om eerst te onderzoeken wat voor de ander belangrijk is voordat we betekenis geven aan diens gedrag.
Van bewustwording naar interculturele vaardigheden
De dimensie Individu ↔ Groep maakt zichtbaar hoe mensen kunnen omgaan met de balans tussen individuele en collectieve belangen.
Het herkennen van deze verschillen is een eerste stap. De echte interculturele vaardigheid ontstaat wanneer we deze bewustwording kunnen gebruiken in alledaagse situaties: bij het nemen van beslissingen, het verdelen van verantwoordelijkheden, het uitspreken van meningen, het erkennen van prestaties of het bepalen wat eerlijk is.
Het doel is niet om meer individugericht of juist meer groepgericht te worden. Het gaat erom te herkennen wat de situatie vraagt, te begrijpen met welke belangen anderen rekening houden en bewust te kiezen hoe je daarop reageert.
Nuttige generalisaties — geen labels
De dimensie Individu ↔ Groep beschrijft mogelijke voorkeuren in de manier waarop mensen individuele en collectieve belangen tegen elkaar afwegen. De dimensie bepaalt niet of iemand onafhankelijk, groepsgericht, coöperatief of egoïstisch is.
Iedereen beweegt zich binnen verschillende relaties, teams en organisatorische contexten. Iemand kan veel waarde hechten aan individuele verantwoordelijkheid en tegelijkertijd bereid zijn om veel voor een team te doen. Omgekeerd kan iemand veel belang hechten aan groepsverbondenheid en tegelijkertijd verwachten dat individuen een grote persoonlijke verantwoordelijkheid nemen.
De waarde van deze dimensie ligt daarom niet in het plaatsen van mensen of culturen aan één kant van een schaal, maar in het openen van een gesprek over wiens belangen we meewegen, welke verantwoordelijkheden we tegenover anderen ervaren en hoe we individuele en collectieve behoeften met elkaar in balans brengen.
Hoe werkt dit binnen jouw team?
De Mazzi-Inc. Cultural Profiler maakt culturele voorkeuren zichtbaar die invloed kunnen hebben op hoe mensen omgaan met verantwoordelijkheid, besluitvorming, samenwerking en de balans tussen individuele en collectieve belangen.